Spacerkiem po Busku-Zdroju

Dodane przez Tadeusz Ura, #thursday2017510

W południowej części Zdroju, na styku ze wsią Zbludowice, jest kompleks lasu – parku o nazwie „Górka".

We wschodniej części znajduje się powstały w 1972 r. Ośrodek Szkolno -Wychowawczy dla młodzieży niepełnosprawnej.

Zachodnia część „Górki", to Dziecięcy Szpital Kompleksowej Rehabilitacji „Górka" im. Dr Szymona Starkiewicza.

Leczenie chorych dzieci dr Starkiewicz rozpoczął tu w 1918 r. w namiotach, a od 1927 r. czynny już był budynek sanatorium.

Wracając z „Górki" skręcamy w ul. J. Rokosza.

Po prawej stronie mijamy sanatorium „Rafał", a za nim przy al. Topolowej letnią pływalnię (niestety ostatnio nieczynną ).

Po lewej stronie ul. Rokosza mijamy powstałe w 1973 r. największe w Busku -Zdroju sanatorium „Włókniarz", posiadające jeden z najnowocześniejszych w Polsce zakładów przyrodoleczniczych z pełnym serwisem zabiegów.

Za „Włókniarzem" znajduje się lasek zwany „Małpi Gaj", a w kwadracie ulic: Rokosza, Lipowej, Waryńskiego i al. Kasztanowej, powstał nowy park zdrojowy, zwany: „Za Maskalisem".

W jego północno -zachodniej części buduje się nowy kościół parafialny p.w. św. Brata Alberta.

Mimo, że kościół jest jeszcze w trakcie budowy, odbywają się w nim wszystkie nabożeństwa i uroczystości religijne.

Ponadto nawa kościelna jest udostępniana do organizacji koncertów muzycznych i spektakli teatralnych.

Idąc wzdłuż rzeczki „ Maskalis " mijamy dwa dęby z początków XIX w., pomniki przyrody, obok starych dębów w 2008 r. zasadzono nowy, który otrzymał imię „Józef", bowiem zasadził go Prymas Polski ks. kard. Józef Glemp, obok dębów są korty tenisowe.

Dochodzimy do ul. Waryńskiego, gdzie znajduje się dawna oranżeria zaprojektowana przez Henryka Marconiego, zrekonstruowana w 1982 r., zwana „Imosówką" na cześć mieszkającego tam w latach 1955 –1970 ogrodnika – Tadeusza Imosy.

Obecnie w budynku tym mieści się kawiarnia „Zakąski i napitki".

Przy ul. Waryńskiego 10 jest Hotel Gromada, początkowo był to Pensjonat „Radek", obiekt wybudowany w połowie lat 70. XX w.

Idąc w kierunku zachodnim do dworca PKS i chwilowo nieczynnego dworca PKP, mijamy Hotel "Pod Świerkiem" którego właścicielem jest Tadeusz Ura. 

Hotel POD ŚWIERKIEM, położony jest w bliskim sąsiedztwie romantycznego parku zdrojowego.

W hotelu POD ŚWIERKIEM są również wieloletnie tradycje.

Już trzecie pokolenie restauratorów stale pracuje na swe sukcesy.

Dlatego HOTEL POD ŚWIERKIEM cieszy się nieustannym powodzeniem gości z kraju i z zagranicy. 

W Hotelu Pod Świerkiem wykonuje się zabiegi lecznicze takie jak: kąpiele siarczkowe, plastry borowinowe, masaż klasyczny, gimnastyka zbiorowa.

Znany jest z wygodnych pomieszczeń, z oryginalnego wystroju, domowej kuchni i miłej atmosfery.

Nic dziwnego, że stałymi bywalcami od lat są ludzie ze świata kultury i biznesu, ale nie tylko.

Tu na wszystkich czeka tradycyjna polska gościnność.

W centrum parku zdrojowego na szczególne omówienie zasługuje sanatorium „Marconi" niegdyś tzw. „Łazienki" oraz kaplica św. Anny. (obiekty te są omówione w dalszej części przewodnika).

Spacer aleją Mickiewicza


Promenada łącząca uzdrowisko ze starym miastem to część kurortu, która powstała razem ze Zdrojem.

Dziś jest to piękny ciąg spacerowy, składający się z szerokiej ulicy – deptaku i dwóch chodników oraz czterech rzędów drzew.

Do 1975 r. aleją Mickiewicza przebiegał główny i jedyny trakt łączący Busko z Nowym Korczynem i Wiślicą.

Trudno sobie wyobrazić, jaki ruch panował na tej trasie, kiedy wszystkie pojazdy jechały do Zdroju aleją Mickiewicza, a dalej ul. 1 Maja, czyli przez centrum uzdrowiska.

Od momentu wybudowania ulic: M. Kopernika, W. Grotta, W. Witosa oraz ul. Armii Krajowej – al. Mickiewicza stała się miejscem spacerów nie tylko kuracjuszy, ale także mieszkańców miasta.

Wędrując od głównej bramy parku zdrojowego, po prawej stronie widzimy willę „Bristol" z przełomu XIX i XX wieku, z ciekawymi balkonami i narożną wieżyczką.

Po lewej stronie alei jeszcze w latach 50. XX w. były ogrody owocowe, w 1964 r. wybudowano Dom Kultury, a w 1986 r. odsłonięto pomnik Braterstwa Broni.

Naprzeciwko Domu Kultury było miejsce zimowych zabaw dzieci i młodzieży – „Bycza Góra".

Za „Byczą Górą", od ul. Spacerowej do ul. Bohaterów Westerplatte, znajduje się kompleks budynków Zespołu Szkół Ponadpodstawowych.

Do roku 1960 była tu łąka, na której stały dwie wille o nazwie „Willa Warszawska".

Budynki obecnego ZSP powstały dla istniejącego wówczas w Busku -Zdroju Liceum Pedagogicznego, a następnie Studium Nauczycielskiego.

Między Domem Kultury a „Zamkiem Dersława" są bloki mieszkalne, które powstały na początku lat pięćdziesiątych XX w., dla pracowników powstającego wówczas Kombinatu Gipsowego „Dolina Nidy" w Gackach.

„Zamek Dersława" to budowla z 1911 r., nazwana na cześć pierwszego właściciela Buska – rycerza Dersława .

Idąc dalej pod górę, po lewej stronie mijamy ul. Aleksandra Uchnasta – weterana powstania 1863 roku (mieszkańca Buska, nauczyciela, zmarłego w 1939 r.), a po prawej stronie jest ul. Bohaterów Westerplatte.

Przy ul. A. Uchnasta jest budynek, w którym do niedawna mieściła się restauracja „Urocza".

Nazwa ta jest przypomnieniem istniejącej w tym miejscu do 1965 r. drewnianej willi „Urocza".

Obecnie sklep "Biedronka"

Po przeciwnej stronie alei jest willa „Trzy Róże", obecnie internat LO.

W czasie okupacji niemieckiej była tam Główna Składnica Jaj Powiatowej Spółdzielni Rolniczo-Handlowej.

W nocy z 22 na 23 lipca 1944 r. żołnierze AK dokonali akcji wyprowadzenia z tego budynku 19 Polaków służących w żandarmerii niemieckiej i wcielenia ich do oddziału AK.

Następny budynek to willa „Wersal", w czasie okupacji była tam siedziba żandarmerii niemieckiej oraz areszt, w którym więziono polskich patriotów.

Po pożarze w 1972 r. budynek został odbudowany, ale zmieniono jego architekturę, likwidując półkolisty balkon – taras wsparty na kolumnach oraz zamieniono dach z czterospadowego z facjatkami na płaski.

Budynek stracił swój piękny i historyczny wygląd.

Idąc dalej mijamy budynek Komendy Policji, wybudowany w 1949 r. dla Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego.

Następny budynek to Starostwo Powiatowe, jest to budowla powstała w 1952 r. dla Komitetu Powiatowego PZPR.

Architektura tego budynku nawiązuje do klasycystycznych „Łazienek" (czyli obecnego sanatorium „Marconi"), ale jest to typowa budowla z okresu socrealizmu, charakterystyczna dla budownictwa lat 50. XX wieku.

Po przeciwnej stronie mijamy budynek Urzędu Miasta i Gminy.

W tym miejscu i obok na obecnym parkingu do 1939 r. był kopiec Kościuszki, usypany w 1861 r., a następnie podwyższony w latach 1916 – 1917, na szczycie którego w 1925 r. ustawiono statuę generała Kościuszki.

Hitlerowcy nakazali zniszczyć kopiec i pomnik, a na jego miejscu wybudowano w 1942 r. hotel dla Niemców.

Na północ od Urzędu Miasta i Gminy jest budynek Zespołu Szkół Zawodowych.

Przed II wojną światową budowano siłami społecznymi Dom Strzelca im. Piłsudskiego, ale go nie ukończono.

Niemcy dokończyli budowę i utworzyli tam „Deutsches Haus".

Po wojnie był tu Dom Kultury, siedziba organizacji „Służba Polsce", a następnie Liceum Pedagogiczne.

Na budynku znajduje się tablica z białego piaskowca z płaskorzeźbą Orła Legionowego, który w 1939 r. został zamurowany.

W 1981 r. dyrektor ZSZ wyjął tablicę z muru, ale jej ponowne zamontowanie na pierwotnym miejscu, nastąpiło dopiero w 1988 r.

Prace te wykonali działacze Stronnictwa Demokratycznego, którego sekretarzem był Tadeusz Ura.   

Po przeciwnej stronie alei znajduje się kompleks budynków Liceum Ogólnokształcącego, a przed głównym wejściem stoi od 1946 r. pomnik T. Kościuszki, ten sam, który stał na kopcu. 

Zbliżamy się do rynku.

Po lewej stronie mijamy pawilony handlowe z 1965 roku i Szkołę Podstawową nr 1 z 1938 r.

Po prawej stronie poczta z 1961 r., a dalej budynek b. Banku, Izby Skarbowej, a na początku XX wieku szpitala rosyjskiej Straży Pogranicznej.

Na rogu ul. Batorego i al. Mickiewicza jest figura św. Jana Nepomucena z 1925 r., a dalej willa „Polonia", przed którą widzimy pomnik w kształcie stylizowanego orła z 1964 r. i obelisk ku czci Marsz. J. Piłsudskiego z 1996 r. oraz obelisk ku czci żołnierzy BCh odsłonięty 11 listopada 2000 r.

W tym budynku w czasie okupacji hitlerowskiej była katownia gestapo.

Obecnie mieści się tu Galeria Sztuki BWA „Zielona" i Muzeum Ziemi Buskiej.

Dochodząc do rynku (placu Zwycięstwa), zwracamy uwagę na narożny dom w którym jest zakład zegarmistrzowski.

W tym domu za czasów Feliksa Rzewuskiego były zainstalowane beczki i wanny do kąpieli leczniczych buskimi wodami mineralnymi.

W odległości około 1 km od Zdroju dobiega końca spacer przed domem, który półtora wieku temu, był jednym z pierwszych budynków powstającego uzdrowiska Busko.

Dla poprawienia samopoczucia zawitaliśmy do wspaniałego sklepu obuwniczego "AGA" gdzie zakupiliśmy niedrogie buty ze skóry. 

 

Spacer po centrum Buska

 

Plac Zwycięstwa, czyli niegdyś Rynek, to najstarsza część miasta powstała po 1820 r., czyli po pożarach Buska, kiedy nowe domy zaczęto budować wg projektu inż. Mariana Potockiego.

Powstały wówczas nowe domy w Rynku oraz sąsiednich ulicach: Pińczowskiej (Boh. Warszawy), Szewskiej (Kilińskiego), Na Decku (Kościuszki), Stopnickiej (Partyzantów).

Do chwili obecnej zachował się dom z I poł. XIX w. przy placu Zwycięstwa nr 27.

Jest to budynek murowany, parterowy.

Wejście we wnęce flankowej z dwiema kolumnami toskańskimi i dwoma pilastrami.

Dach dwuspadowy (niegdyś gontowy) z wystawką, w której jest wnęka z kolumnami.

Do 1980 r. w tym budynku mieściła się jedyna w Busku apteka.

W roku 1992 budynek ten został wiernie zrekonstruowany i umiejętnie wykorzystany.

Przy wybiegającej z pl. Zwycięstwa ulicy Boh. Warszawy, zachowały się dwa domy z pierwszej połowy XIX wieku, są to:

- Dom nr 4. Murowany, z facjatką nad wejściem w środku głównej elewacji, rozdzielonej rustykowanymi pilastrami.

Wejście we wnęce z dwiema kolumnami toskańskimi.

Dach naczółkowy (dawniej gontowy), ponad dach wystaje prostokątne zakończenie szybu oświetlającego klatkę schodową.

-Dom nr 6. Murowany , elewacja i wnętrze przebudowane.

Dom ten nosi nazwę: Dworek Rzewuskiego, bowiem został wybudowany przez rodzinę Rzewuskich, która początkowo zajmowała pomieszczenia poklasztorne

- Dom nr 17 przy pl. Zwycięstwa (w którym jest obecnie Zakład Zegarmistrzowski), z początków XIX w.

W piwnicach tego domu (za czasów Rzewuskiego) były wanny kąpielowe, a na piętrze pokoje dla kuracjuszy.

Ciekawą budowlą jest także dom nr 1 przy pl. Zwycięstwa, niegdyś własność dziadka Krystyny Jamroz – Juliana Gołębiowskiego.

Część piwnicy (około 2 m długości i 5 m szerokości) znajduje się poza budynkiem – pod chodnikiem.

Okienko znajduje się w piwnicy nie w ścianie, ale na środku stropu.

We wschodniej ścianie piwnicy jest także wnęka ze śladami schodków wejściowych, prowadzących niegdyś na Rynek.

Piwnica ta jest najstarszym obiektem budowlanym buskiego rynku, została wybudowana z kamienia, na przełomie XVI/XVII wieku.

Stojący na tej piwnicy budynek był drewniany, spłonął w1820 r.

Kiedy stawiano obecny budynek w XIX w. zachowano starą piwnicę, a mury nowego budynku cofnięto 2 metry na zachód i w ten sposób rozszerzono Rynek (pierzeję zachodnią oraz pierzeję północną).

Pozostałe domy w Rynku są przeważnie z początków XX w., a tylko nieliczne pochodzą z końca XIX w.

Piętrowy, narożny dom nr 10 (z wieżyczką) mylnie jest zaliczany do najstarszych domów, powstał on w latach 20. XX w., na miejscu budynku poczty z XIX w.

Także synagoga przy ul. Partyzantów 6 ,została wybudowana dopiero w latach 1927 – 1929.

 

*KLIKNIJ W LINK*

 

https://www.facebook.com/profile.php?id=100007745593092&fref=pb&hc_location=friends_tab&pnref=friends.all

http://www.polskieszlaki.pl/wycieczki/relacja,6228,busko-zdroj--spacer-po-parku-zdrojowym.html

https://www.youtube.com/watch?v=I7BqQRPeecE

http://www.zumi.pl/wirtualny+spacer+Busko-zdr%C3%B3j,namapie.html

http://www.parki.org.pl/parki-zdrojowe/park-zdrojowy-w-busku-zdroju

http://www.przewodnik.kurort24.pl/pdf/PrzewodnikBuskoWWW.pdf

http://www.tvs.pl/tv/busko-zdroj-1

 

Ta strona używa plików cookies, zapisywanych i odczytywanych z Twojego urządzenia. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Wszystkie szczegóły na ten temat znajdziesz w naszej Polityce Prywatności

Array
(
)

Tag error : <ion: >

PHP error : Undefined index: HTTP_ACCEPT_LANGUAGE
in expression :
file : /home/realadmin/ftp/tmb.busko.pl/files/2016_02_28_zplnierze/favicon_21239f.ico(108) : eval()'d code(165) : eval()'d code(191) : eval()'d code(216) : eval()'d code